10 gün kafamı dinleyeceğim.
Yiğit’e onca sitem edişimin ardından, okuduğu için mi bilmiyorum aramız iyi, öyle görünüyor. Bana sıkıca sarılıyor. hissediyorum, içindeki güzelliği hissediyorum. Kokusunu duyuşumda rahatlıyor, uyuşuyorum. Ama içim hiç rahat etmiyor. Etmiyor çünkü hissetsem de yerimi bilmiyorum. Yanında olan ilgi veren eylül olduğum için mi orda duruyor. bilmiyorum. çünkü romantizmini benimle yaşamıyor.
Gidiyor ona dolunaylı romantik mesajlar atıyor, cevap olarak da seninle hep konuşuyoruz diyor. Evet konuşuyoruz, ama ben romantizm yaşamıyorum hiç. Normal konuşuyoruz. Benim dışımda tutup bir eşy söylemiyor ben yapıyorum ben söylüyorum. Üstelik bir kuru cevap bile bulamıyorum.
İçim rahat etmiyor, bu yüzden etmiyor. Romantik mesajlarını yine ona atar diye, aklından çıkaramadığı o şıllığı yine hatırlar diye içim hiç rahat etmiyor. Sevgimi doya doya yaşayamıyorum. Hep çırpınan bir endişe oluyor. sonra düşünüyorum.. Kendimi kullanılmış ve enayi gibi hissediyorum. Gururum inciniyor. daha da kızıyorum. böyle yaşamaktansa onu terketmek istiyorum ama hep bir umudum oluyor. Vazgeçemiyorum…
kimsenin ölmesini yada başına kötü bir şey gelmesini bu akdar çok istememiştim hiç. Ölsün istiyorum o şıllık ölsün. Ya da başına bir şey gelsin yüzü eski haline benzemesin. O zaman yiğitin vazgeçeceğini biliyorum. Çünkü erkekler kadınları daha güzel olduğunu düşündüğü kadınlar için terkederler. kadınlar için geçerli değil mi diyorsun? onlar içinse güzel olan için değil güçlü olan için terkettiği doğru.
yine nereden aklına geldi eylül diyorsun değil mi? güzel gidiyor diyorsun… bence de güzel gidiyor ama dedim içimde hep bir boşluk var o şıllık yüzünden. Sana asıl nereden geldiğini söyleyeyim. Uğur 2yılın ardından o zaman hissettikleri pişmanlıkları ve özürleriyle bana mesaj attı. Ama ben ne bir şey hissettim, ne de ona umut verebilecek bir şey yapmak. en ufak bir özlem, heyecan dahi hissetmedim. Tek düşündüğüm yiğit çünkü.
Aynı şeyi yiğitin de yapabilmesini isterdim. ama o dolunay mesajları atarken bundan hiç emin olamıyorum. emin olmayı çok isterdim.
Ama yiğite güveniyorum, kendi iyiliğim ve ilişkimizin mevcut durumu için ona güveniyorum. Ama yine de umarım demekten başka bir eşy gelmiyor elimden. Bildiğim tek şey ondan vazgeçmek istemediğim ama bir dolunay meselesini daha kaldırmaz gururum. öyle bir andaa istemesem de vazgeçeceğim.
Seviyorum güveniyorum ama emin olamıyorum. şikayetlerimin yanında minnet de dyuyuorum şikayet defterim. Çünkü Uğur tıpkı pınar gibi yıllar geçtikten sonra bir hamle yapınca aklıma geldi bunlar. Ve yiğitin aksine ben kanmadım. heyecanlanmadım. Şüphe bile duymadım. Duymadığım için de seviniyorum. Çünkü yiğiti ne kadar çok sevdiğimi anladım.
Ve dün yiğitleyken ilk kez çalkantıyı bırakıp yeniden başlıyormuşuz gibi hissettim. Birbirimizi tanıdık ve yeniden başlıyoruz gibi. Yeniden başladığımızı hissettim, yeniden doğduğumuzu… Ona güvenip her şeyi geride bırakmaya her zamankinden daha da hazırım artık. Her şeyi geride bırakmak istiyorum. Ama ya o. o da bırakır mı?
öyle olmasını umup, şimdiyi yaşa felsefeme dönüyorum. Aksini söyleyenlerden farklı olarak düşünmek istiyorum. onu geleceğimde de görmek istiyorum…
her şeyi geride bırakıp 10 gün kafamı dinleyeceğim.
Yorum Yapın